به گزارش پایگاه خبری مکران نیوز؛ سفر ما به روستای کربلا و منطقه عشایر نشین ذرتی نه یک بازدید ساده، بلکه قدمگذاشتن در دل واقعیتهایی بود که سالها پشت گردوغبار فراموشی پنهان ماندهاند؛ واقعیتهایی که اگرچه ساکنانشان به سختی عادت کردهاند، اما چشم هر تازهواردی را میخکوب میکند.
این گزارش، حاصل حضور میدانی شوراهای جهادی بسیج سازندگی ناحیه مقاومت بسیج سپاه جاسک، گروه جهادی شهید دریادار محمدابراهیم همتی، گروه جهادی جامعه پزشکی و جمعی از جهادگران حوزه شهید شوشتری است؛ گروههایی که با پای گذاشتن در این مناطق، تنها با یک نگاه فهمیدند که محرومیت اینجا نه یک مشکل، بلکه سبک زندگی ناخواستهای است که مردم سالهاست با آن دستوپنجه نرم میکنند.
کربلا؛ روستایی نزدیک شهر اما فراموششده در مسیر توسعه
روستای کربلا با جمعیتی بیش از ۲۵۰ نفر، تنها چند کیلومتر با شهر لیردف فاصله دارد اما همین فاصله کوتاه به اندازه سالها عقبماندگی برای مردم هزینه داشته است و جادهای که به روستا میرسد، ۳ کیلومتر بیشتر نیست و فقط زیرسازی شده و در انتظار آسفالتی است که هیچگاه از راه نرسیده است.
وقتی وارد روستا میشویم، اولین چیزی که نگاه را میگیرد خانههایی است که انگار تاریخ در آنها ایستاده است. بخش زیادی از مردم هنوز در کپر زندگی میکنند؛ کپرهایی که در سرمای شبها میلرزند و در گرمای تابستان به تنور تبدیل میشوند و بخش دیگر خانه ها بلوکی است. اما کودکان این روستا، تلخترین سهم را از این محرومیت میبرند.
مدرسهای برای 30 کودک؛ بدون سرویس بهداشتی، بدون آب، بدون حیاط
در میان روستا، مدرسه خیرساز چند کلاسهای «میثاق کربلا» قرار دارد که قلب کوچکی برای 30 کودک ابتدایی است و اما این قلب، هر روز با کمبود امکانات میتپد و مدرسه نه سرویس بهداشتی دارد، نه آبسردکن، نه منبع آب و نه حتی حیاطی که بچهها در آن بازی کنند.
حیوانات آزادانه وارد کلاس میشوند، چون حصاری در کار نیست و معلم روستا با چهرهای خسته اما دلسوز میگوید: اگر این وضعیت ادامه داشته باشد، دیگر قادر به ادامه تدریس نیستم.» حرف او نه یک گلایه، بلکه فریاد معلمی است که احساس میکند آینده این کودکان با تکهتکهشدن رؤیایشان گره خورده است.
دانشآموزان پس از پایان دوره ابتدایی، تقریباً همگی ترک تحصیل میکنند. نه مدرسه بالاتری وجود دارد، نه توان مالی خانوادهها اجازه میدهد فرزندانشان روزانه مسیر طولانی و ناامن را طی کنند. نتیجه این چرخه، نوجوانانی است که آیندهشان در همان کپرهایی که در آن به دنیا آمدهاند، دفن میشود.
فقر بهداشتی؛ وقتی بیمارستان برای بعضیها یک رؤیاست
روستای کربلا خانه بهداشت ندارد. زنان باردار، کودکان بیمار، سالمندان و حتی افرادی که با سرطان و معلولیت زندگی میکنند، باید برای ابتداییترین خدمات درمانی کیلومترها راه طی کنند. گروه پزشکی همراه کاروان جهادی تأیید کرد:بیماریهایی که با یک رسیدگی ساده قابل کنترل بوده، در اینجا به معضل تبدیل شده است.
جوانان بیزمین، بیامکان، بیافق
زمین چمن ورزشی روستا بتنریزی شده؛ اما همانطور رها شده است. هیچ توری، هیچ دروازهای، هیچگونه تجهیزاتی برای ورزش، که نه تنها یک نیاز فیزیکی بلکه یک ضرورت اجتماعی است، وجود ندارد.
شبهای تاریک، برق ضعیف و احساس فراموششدگی
روستا هیچ روشنایی معابر ندارد. شبها فقط سیاهی مطلق است و سایههایی که روی زمین میلغزند. برق موجود نیز آنقدر ضعیف است که گاهی یک لامپ هم درست روشن نمیماند و مردم میگویند سالهاست منتظر تقویت شبکه برق هستند.
ذرتی؛ تعریفی ساده از محرومیت مطلق
اما تنها ده کیلومتر دورتر، منطقه ای قرار دارد که محرومیت در آن نه یک مشکل، بلکه تمام تعریف زندگی مردم است که منطقه ذرتی نام دارد و این منطقه با حدود ۷۰ نفر جمعیت، در نقطهای قرار گرفته که وقتی واردش میشوی، احساس میکنی از تقویم جا ماندهای. چند کپر ساده، تعدادی دام، و سکوتی که تنها با صدای باد و آب رودخانه شکسته میشود.
منطقه ذرتی هیچگونه امکاناتی ندارد؛ نه برق، نه آب لولهکشی، نه مدرسه، نه خانه بهداشت، نه روشنایی، نه اینترنت، نه حتی راه امن و مردم آب را از رودخانه تأمین میکنند.
منطقه میان دو رودخانه قرار دارد و با هر بارندگی، مسیر دسترسی بهطور کامل قطع میشود و در چنین شرایطی، تنها چیزی که برای مردم باقی میماند، صبر و امیدواری است.
زنها از نبود امکانات بهداشتی و درمانی میگویند؛ مردان از نبود مدرسه مناسب و راه مناسب؛ و کودکان از رؤیاهایی که جایی برای تحققشان وجود ندارد.
صدایی که باید شنیده شود
مردم این روستا و منطقه ذرتی سالهاست چشم انتظارند و انتظار برای مدرسهای استاندارد، خانه بهداشتی کوچک، جادهای آسفالته، زمین ورزشی، روشنایی شبانه و برقی که پاسخگوی زندگیشان باشد.
نام «کربلا» برایشان مقدس است و باور دارند این نام نباید با فقر و کمبودها گره بخورد و آنها امید دارند که مسئولان و خیرین به این مناطق با نگاه مسئولانهتر و انسانیتر بنگرند؛ چرا که زیرساختهای اولیه، حق هر انسانی است، نه امتیازی که باید سالها برای آن صبر کرد.
این سفر میدانی، علاوه بر ثبت مشکلات، چند مصوبه مهم نیز به همراه داشت و مقرر شد سپاه پاسداران از طریق بسیج سازندگی سپاه جاسک نسبت به واگذاری پنلهای خورشیدی اقدام کند و همچنین توسعه صندوقهای روستایی در دستور کار قرار گیرد.
و از دیگر مصوبات این سفر این بود که پیگیریهایی درباره ساماندهی منطقه عشایرینشین ذرتی انجام شود و همچنین بنا شد هماهنگی لازم با اداره برق برای تقویت شبکه و ترانس انجام شود.
مشکلات مربوط به خدمت سربازی جوانان که بسیاری از آنها فاقد کارت پایانخدمت بودند پیگیری شود و حضور گروه جهادی بهداشت و درمان برای ارائه خدمات ضروری بهویژه برای زنان باردار در دستور کار قرار گرفت و دانشآموزان روستا از نظر آموزشی مورد حمایت قرار گیرند و بیماران نیازمند نیز با هماهنگی بهزیستی تحت پوشش قرار خواهند گرفت.
انتهای خبر/
